Hondenclub Sint Lutgart
 
Hondenclub Sint Lutgart Hondenclub Sint Lutgart Hondenclub Sint Lutgart Hondenclub Sint Lutgart Hondenclub Sint Lutgart Hondenclub Sint Lutgart Hondenclub Sint Lutgart Hondenclub Sint Lutgart  
  Hondenclub Sint Lutgart Bijgewerkt op:
15-04-2015
   Zondag 9 januari 2011

Nieuwjaarsreceptie. Terug weer vollen-bak in een "goe cluuptje".
De glazen stonden niet lang leeg en wie honger had werd ook voorzien.
Verder ben ik niet verantwoordelijk voor sommige foto's die tot roddels en echtelijke ruzies kunnen leiden.              GELUKKIG NIEUWJAAR !!!
Hondenclub Sint Lutgart
 Fotos  
   Vrijdag 21 januari 2011

Algemene ledenvergadering. Na het openingswoord van de voorzitter en een positieve balans voor 2010 van Dany werd terug het vaccinatieboekje gecontroleerd en betaald voor 2011.
(en nog 2 drankbonnetjes bij meegegeven)
Vanaf zondag 23 januari is ons clubhuis ROOKVRIJ !!!
Handige leden hadden ondertussen een rokerslokaal ingericht.
In dit lokaal mogen geen dranken meegenomen worden.
The A-Team (Activiteiten) kwam nog met het programma voor 2011.
Deze activiteiten staan allemaal op de kalender in het clubhuis, en worden zodra de juiste gegevens bekent zijn hier meegedeeld.
Hondenclub Sint Lutgart
 Fotos 
   Woensdag 23 februari 2011

Jorn Claeys heeft uitleg bij de roedelregels.

Woensdag kwamen een 60-tal mensen samen in de kantine voor een uiteenzetting van Jorn Claeys in verband met de roedelregels. De roedelregels zijn een belangrijke leidraad in het tot stand komen van een goede band tussen u en uw hond. Hier volgt een opsomming van die regels.

  1. De alfa slaapt waar hij wil en niemand mag dan bij hem.
  2. De alfa bevindt zich meestal op een hoger niveau.
  3. De alfa eet altijd eerst. De andere leden van de roedel krijgen de rest.
  4. Het bepalen van de rangorde gebeurt eerder in spel dan in echte gevechten.
  5. De alfa wint altijd alle spelletjes.
  6. Alle leden van de roedel maken plaats voor de hoogste in rang.
  7. De hoogste in rang gaat altijd eerst door een nauwe doorgang.
  8. Alle leden van de roedel bewijzen elke dag opnieuw eer aan de alfa.
  9. De alfa neemt alle beslissingen in de roedel.
  10. Een lager geplaatste gaat nooit naar een lagere, tenzij om hem te bestraffen.
  11. Negeren is het recht van een hogere.
  12. Een hogere heeft het recht privileges uit te delen

Bij elk van deze regels heeft Jorn de uitleg hoe je die moet toepassen in het dagelijks leven.
Dit wordt ondersteund met beeldmateriaal. Tussendoor is er tijd voor vragen en daar gaat het publiek gretig op in. Het was een leerrijke avond. Dat blijkt uit het feit dat er na de uiteenzetting nog geruime tijd werd nagepraat. Bedankt aan Jorn en aan iedereen die op die avond aanwezig was.
Jorn Claeys is eigenaar van hondenpension ‘De Snuffel’ te Snaaskerke, die hij samen met zijn vrouw uitbaat. Jorn heeft daar ook les in zijn hondenschool. Beroepshalve is hij instructeur bij de politie. Hij geeft les aan politie agenten die met honden moeten werken. Jorn is tevens auteur van het boek ‘Hond zoekt baas’ te koop bij hem of Lannoo.
Meer info: “ http://users.telenet.be/desnuffel

Hondenclub Sint Lutgart

 Fotos 

   Zondag 20 maart 2011

Hartelijk bedankt aan iedereen die zijn steentje bijgedragen heeft op de activiteit van
Jorn Claeys in Snaaskerke (kinderkankerfonds).
Prachtig weer, brave hondjes, voorbeeldige baasjes, een tussenstop waarbij je die patertjes niet met lege handen (wel met lege flesjes) kon achterlaten, en om weer op krachten te komen: Frieten met stovers. Voor herhaling vatbaar dus....
Hondenclub Sint Lutgart
 Fotos 
   Zondag 10 april 2011   Dogrally

Prachtig weer en niets lag ons dus in de weg, tenzij die trainers die ons allerhande oefeningen verplicht oplegden (of was dat de bedoeling?) . Op een vreemd terrein werd dat al wat moeilijker en kon je weeral horen: "En op 't plein doe je da wel !!! (soms)".
Na zo'n 2 uurtjes zwoegen en zweten was iedereen terug ter plaatse.
Elke deelnemer ontving een geschenk voor de hond en de uitslagen (bijzaak) kon men raadplegen in de drukbezochte bar.
    Dank aan alle deelnemers en medewerkers.
Hondenclub Sint Lutgart
 Fotos 
Hondenclub Sint Lutgart
 Film 
 Uitslagen 
   Zondag 22 mei 2011   “Van Open Poort tot Brugse Zot.” Bezoek Brugge met een gids.

26 leden van onze club verzamelden aan de achterkant van het station om een rondleiding in Brugge te starten. Je moe zot zien vo als Bruggelieng in Brugge een roendleidinge te doen. Eigenaardig genoeg was dit ook het thema.
We startten de rondleiding aan het OLV gesticht. In de jaren 1800 overgenomen door Kanunnik Maes en enkele jonge zuster namen daar de organisatie van de zorg op hen. Het thema van de wandeling is de ziekenzorg in Brugge van de jaren 1200 tot 1954. We wandelden dan langs de Boeveriepoort, boeveriestraat naar het zand. Onderweg leerden we dat het VTI vroeger een instelling was ‘Saint Julien’ waar zwakzinnigen werden opgevangen. Nu is dit een school.
Enig verband? (bepaalde leden van onze club hebben daar.........)
Het dienstencentrum ‘Van Volden’ was een opvangcentrum voor ‘de dullen’. Dit waren geesteszieken die agressief waren, overgaan tot razernij. Ook wezen van ongewenste zwangerschappen verbleven in dit huis. Deze instelling droeg de naam Sint Hubertus. Enig verband met afgeleide namen hiervan zoals Hubrecht of Hubert zijn volkomen uit de lucht gegrepen. De zorg voor geesteszieken en de therapieën tot begin de jaren 1900 spraken voor zich. Schedelboringen, de kei snede, de klop van de hamer, aderlatingen, kettingen, stallen, stro en tentoonstelling. Eén keer per jaar mochten de geesteszieken buiten komen en al hun kuren tonen om zo geld binnen te brengen voor hun instelling. Vandaar de naam ‘Zothuis Kermis’. We trokken verder langs de Sint-Salvators kathedraal en het Sint Jans Hospitaal. Daar maakten we kennis met andere heiligen zoals Dimpna. Gekend in Geel.
We leerden dat draden van kledij in het voorhoofd konden genezen of verzweren.
Via de Werkhuisstraat leerden we een duistere kant van Brugge kennen. Er werden daar allerhande meisjes opgesloten. Meisjes die het niet zo nauw namen met de zeden en regels van toen.
Uiteindelijk kwamen we aan op het Walplein bij brouwerij Maes. De brouwerij werd heropgericht door Leon Maes. Zijn oom was de bovenvermelde Kanunnik Maes. En dit maakt de cirkel rond. Een oom die zorgde voor de Brugse Zotten en een neef die Brugse Zot brouwt. We leerden ook waar ‘zie je van Brugge, zet je van achter’ komt, hoe we aan de naam Brugse Zot komen, klokken luidden, godshuizen beheerden en nog veel meer.
Een aan te raden rondleiding waarbij we weer Brugge op een andere manier hebben leren kennen. Afgerond met een Brugse Zot. Lekker.
    Bedankt aan iedere zot die hier aan meewerkte.

Hondenclub Sint Lutgart

 Fotos 

   Vrijdag 3 juni 2011   Bonte avond

Iedere spelletjes-zot die zelf gokgeld had meegebracht was er aan voor z'n moeite:
Joeri trakteerde ons op 3000 Euro. De oorsprong hiervan werd ons niet meegedeeld, maar naar horen zeggen zou dit geld gevonden zijn op een werkdag op het plasplein.
(Ondertussen is daar niets anders meer te vinden dan....)
Diverse spelletjes stonden op het programma en kwa inzet werd er niet op een Euro meer of minder gelet. Tot 8h30 konden we ook inzetten op België-Turkije en daarna konden we de wedstrijd op TV volgen. De meesten waren ondertussen gezellig bezig met chapeau, roulette, poker, manillen, vogelpik......
Niemand is met een kledingstuk minder naar huis gegaan, want zware gokkers zaten er niet bij. Zware drinkers daarentegen.....( Cola hé ).
Op de laatste foto kan je zien wie niet naar huis wou.

Hondenclub Sint Lutgart

 Fotos 

   18 en 19 juni 2011    Derde training dogtrekking

   De laatste weken werd er al veel gepraat en geronseld over het weekendje KLUISBERGEN.
   Iedereen die de kantine binnenkwam werd aangesproken om toch mee te gaan voor die training.

Verzamelen geblazen om 7h15 aan onze hondenclub. Je gelooft het nooit maar onze leden waren(zijn) stipter dan mijn soldaten. Iedereen zag het zitten. Er werden nog snel enkele poncho’s uitgedeeld en daarna een kleine briefing hoe we naar daar zouden rijden, wie op welke plaats in de colonne en nog meer van die zaken.
07h30 : en wijle weg ........
Rond 08h30 kwamen we aan op de camping PANORAMA in KLUISBERGEN. Onze bivakzone werd ons toegewezen en snel werden de tenten rechtgezet en het materiaal er in geplaatst.
Er werd terug een briefing gegeven over de ploegverdeling en het parcours. Hop wij terug weg in colonne naar de kerk van KWAREMONT voor onze eerste wandeling van 17 km.
   10h45 ploeg 1: Christoph – Aisa – Katrien (Layka) – Christa – Marisa.
      Ze hadden nog net geen regen maar het zag er onheilsspellend uit.
   11h05 ploeg 2: Kurt – Patricia – Jonas – Peter – Bernadette – Katrien(Lola).
      De eerste druppeltjes begonnen te vallen.
   11h25 ploeg 3: Vader Dany met zijn kroost: Tom – Liesbeth – Griet – Kim.
De wandeling was er één om U tegen te zeggen. Zeer mooie omgeving en de weersgoden waren ons zeer gunstig gezind. We hebben enkele kleine salade vlagen gekregen zoals wij dat hier menen te zeggen. De paden waarop gegaan werd was vooral aardeweg en zelfs in het midden van weiden. Aan de aankomst wachten de groepen op elkaar, ja in een cafeetje. Daarna snel naar de camping voor het wassen en verzorgen van onze honden en onszelf.
De avond werd begonnen met een aperitief en daarna werd er samen gegeten met de ganse groep. Ondertussen hadden Katrien en Bernadette ons verlaten maar we kregen versterking uit ons thuisland namelijk Alain – Jens – Joeri en Erwin en Mia. Na het eten werd er nog deftig verder gekeuveld over de voorbije dag en over morgen. 24h00 sloten de laatste de kantine en werd er tactisch naar de tenten gegaan.
03h30 , ik werd wakker door een enorme regenvlaag en het gesnurk van enkele trekkers.
De regenbui was gedaan zo rond 05h30.

De eerste vroege vogels waren al aan het praten vanaf  6 uur , een uurtje vroeger dan voorzien. Na een stevig ontbijt en de nodige briefing over de wandeling werd de groep nu in 4 ploegen gesplist en ze zouden vertrekken met 10 minuten tussentijd.
   Ploeg 1: Joeri – Alain – Erwin – Mia
   Ploeg 2: Christoph - Christa – Marisa – Aisa( Katrien had de dag ervoor haar voet omgeslagen en moest de strijd staken)
   Ploeg 3: Kurt – Patricia – Peter – Jonas – Jens
   Ploeg 4: Dany – Kim – Tom – Liesbeth – Griet
Een wandeling van 12 km in het bos van KLUISBERGEN. Alweer zeer mooi en fantastisch parcours. We waren daar niet alleen, ongeveer 1000 – 1500 wielertoeristen die een MTB tochtje aan het doen waren.
Na nog iets gedronken te hebben op de camping werd er dan naar huis gereden en ons fantastisch weekendje zat er al weer op. Als ik jullie nog vertel dat als we wegreden met de wagens het begon te regenen je toch moet geloven dat ik hier een direkte lijn heb met die van hierboven hé.

Enkele bemerkingen van een zeer gelukkige en tevreden bezieler van de DOGTREKKING in onze hondenclub:
   -We waren de eerste dag met 16 wandelaars
   -We waren de tweede dag met 19 wandelaars(18 want katrien is uitgevallen)
   -De jeugd was zeer sterk vertegenwoordigd; wie durft er nog zeggen dat de jonge gasten lui zijn ?????
   -Ik zou zeker Kurt en Patricia willen bedanken voor de organisatie en de nodige verkenningen op voorhand.
   -Ook Christoph die bij de voorbereiding betrokken was zou ik willen bedanken.

   Aan alle deelnemers:

  • ik vond het zeer fijn om met jullie allen een gezellig en mooi weekend te kunnen doorbrengen en ik ben er van overtuigd dat onze hondjes evenzeer genoten hebben van de wandelingen als van het samen met de baas slapen in de tent.
  • Ik verwacht jullie allemaal op onze eigen dogtrekking die doorgaat in het laatste weekend van september.
  • Ik zou ook graag hebben dat jullie onze leden overstelpen met jullie verhalen, want dit is de beste reclame voor deze zeer mooie sport.

Ook het bestuur wil ik bedanken die dit evenement ook hebben ondersteund.

   Groetjes,                                       Hondenclub Sint Lutgart   Fotos    Danny  Patricia  Tom 
       Dany en Larco

   16 juli 2011    Vierde training voor de dogtrekking

Deze morgen was het verzamelen geblazen aan de hondenclub voor onze vierde wandeling.
De eerste dapperen waren al aangekomen: Christoph, Katrien, Christa,Patricia en Dany. Net voor we zouden door gaan kwam Bea toe, als je van stiptheid spreekt, wel dit was een voorbeeld.
In colonne reden we naar de parking van BULSKAMPVELD waar ook Hilde en Aisa ons opwachten voor de wandeling.
Nog een klein woordje uitleg over de wandeling en hoe we het zouden aanpakken en weg waren we.
Het is een fantastische wandeling om te doen, zoveel mooie plekjes en 70 % van de wandeling in de bossen, echt genieten. Het kaartlezen was vandaag wel iets minder. Er werd veel gepraat waardoor het kaartlezen wat naar de achtergrond verschoven werd. Geen nood we vonden de weg terug hoor. Dat we 4 km meer gedaan hebben dan de voorziene 24 km was enkel om een bijkomende training in te bouwen.
Aan de bron van de WANTEBEEK in de VORTE BOSSEN werd er door de hondjes en geleiders wat gespeeld.
Het was zelfs zo leuk dat Laika niet wilde terugkeren.
Tijdens de stops die nooit langer dan 20 min duurden werd de inwendige hond en mens versterkt alsook de wonden gelikt (lees blaren en verhitte voeten).
Na nog een laatste krachtinspanning via de psychiatrische instelling in BEERNEM kwamen we terug in BULSKAMPVELD.
Gelukkig is het maar beginnen regenen het laatste uur.
Ik moet zeggen dat de ponchodril gekend is bij de deelnemers van vandaag.
Dat iedereen voldaan was hoef ik niet te zeggen, enkele onder ons hadden wat last van verhitte voetjes of blaren maar toch heeft iedereen deze prachtige wandeling uitgedaan.

PROFICIAT

Gegevens:

  • Start: 07h50
  • Duur wandeling: 6 uur 53’
  • Afstand: 27,76 km
  • Gemiddelde snelheid: 4,03 km/Hr
  • We waren met 8 deelnemers en 9 honden:

    -Christoph met Boris
    -Katrien met Laika
    -Christa met Beau
    -Patricia met Bonzo
    -Dany met Larco
    -Bea met Luka en Jolly
    -Hilde met Rocky
    -Aisa met Darco

   Nog veel groetjes,                        Fotos  Hondenclub Sint Lutgart
     Dany en Larco

   15 augustus 2011  Fietstocht Van hondenclub tot struisvogelboerderij …

Laten we beginnen met te zeggen dat we super geboft hebben met het weer, de weergoden waren ons blijkbaar goedgezind, aan wie zou dat te danken zijn ? Het feit dat Marie-Jeanne meefietste zal er zeker wel voor iets tussen zitten
denk ik …
We waren met zowat 40 deelnemers, jong en oud, ervaren fietsers en beginners, met en zonder “moteurkes”. De weg naar de struisvogelboerderij leidde ons via rustige, idyllische weggetjes tot bij onze buren in “Nederland”, het fietsland bij uitstek.
Aangekomen bij de struisvogelboerderij moet je toegeven dat niet enkel de struisvogels op zich een attractie waren maar onze gids had ook wel iets bijzonders … Ik had toch de indruk dat hij niet zo opgezet was met het vrouwelijk geslacht, alhoewel dat ze zeggen dat achter elke grote man er een bijzondere vrouw staat, daar heeft hij misschien nog niet van gehoord…
Sexistisch of niet het is een feit dat we allen genoten hebben van zijn kleurrijke uiteenzetting ! Sommigen onder ons werden nogal aangetrokken door deze dieren… Kurt zag het wel zitten om zo’n struisvogel te kopen als huisdier.........................
.............................................. ik denk dat de foto’s genoeg zullen zeggen !
Voorzien van spijs en drank, zetten we onze weg terug verder huiswaarts, we hadden er ondertussen zowat 20 km opzitten en voor sommigen onder ons ging dit niet onopgemerkt voorbij, vooral als we terug op ons zadel moesten gaan zitten. En het slechtste stuk weg, vol met kasseien zijn we zeker nog niet vergeten, al goed dat het niet regende want anders hadden we misschien onze bezemwagen wel nodig gehad !
Teruggekomen in de hondenclub, weliswaar met wat vertraging, werd iedereen nog op een drankje getrakteerd, kwestie van de innerlijke mens wat te verzorgen ! Na eerst het verbranden van talrijke calorieën mochten we aan tafel schuiven om tot slot te genieten van een superlekkere spaghetti, waarvoor dank aan de huiskok van dienst !
Ik zou zeggen “ voor herhaling vatbaar” en “tot volgend jaar” !

Valérie

Hondenclub Sint Lutgart

Fotos
 1  2  3 

   26-28 augustus 2011    Onze vijfde training voor de Sint-Lutgart Dogtrekking

Dany:
Het begon allemaal al enkele maanden geleden, enkelen van onze hondenclub St-Lutgart, hadden al eens deelgenomen aan een organisatie van de Club SIRIUS. Ik en ook enkele andere vroegere deelnemers wisten enkele “die hards” te overtuigen om toch mee te doen met de BELGIAN DOGTREKKING TRAIL 26 – 28 Aug 11. Geen gezeur, er werd een heuse uiteenzetting gegeven over wat is DOGTREKKING, hoe train je voor zoiets, wat moet je allemaal kennen, over welk materiaal moet je beschikken.
Op dinsdag 23 Aug 11 was het nog eens verzamelen geblazen in onze kantine om de violen op elkaar af te stemmen: om hoe laat zouden we vertrekken,wie rijd mee met wie, we zorgen dat onze groep bij elkaar zijn/haar tentje kan opslaan en meerdere details.            Verloop der feiten:

               Vrijdag 26 augustus

   12h30 : Dany gaat naar Kurt en Patricia en ze vertrekken  gezamenlijk naar LA – ROCHE. Er was nog een sanitaire stop en op de parking kwamen we toch Anke en haar ventje tegen. Wij dachten onmiddellijk, die hebben zich ook ingeschreven zonder iets tegen ons te zeggen, maar neen, het was een VALENTIJN geschenk van Anke haar ventje( wat de mensen toch allemaal niet uitvinden om toch maar weg te zijn)
   14h30 : Christophe gaat Katrien ophalen en ook zij vertrekken naar het ZUIDEN. Op een bepaald ogenblik krijg ik een mail van onze Christoph, en zijn onze tentjes al opgezet???? Neen dat was nog niet gebeurd, we waren nog aan het rijden, effen in een Belgische file gezeten.
   16h00 : De voorwacht komt aan en schrijft iedereen in. We krijgen ook onze plaatsen toegewezen en merken ondertussen dat we bij de eerste zijn.
   16h30 : Katrien en Christoph komen toe, nog altijd alles droog. Ze installeren zich.
   18h45 : Na een wandeling gedaan te hebben met onze honden, gaan we naar de kantine voor de les kaartlezen.
De Jan(KEULEERS) heeft daar een uiteenzetting en er zijn toch bijna 30 mensen op afgekomen.
   20h00 : We verorberen een heerlijk bord spaghetti, sommigen zelfs twee. Ineens een mail van Hilde” ik nader het doel” Onze groep wordt wild, ja ons laatste deelnemer komt toe. Nog snel haar tentje helpen opstellen en dan nog een slaapmutsje drinken en de laatste wandeling en daarna bed in.

               Zaterdag 27 augustus

   06h00 : Wekken van de troepen en persoonlijke hygiëne. Daarna een heerlijk ontbijt. We moesten als derde groep vertrekken, om 08h15. Iedereen stond klaar voor onze eerste wandeling. Er waren twee stellen kaarten, één bij mij en een ander bij iemand van onze ploeg.
   08h15 : We vertrekken en ja , er waren alweer “wielerterroristen “ aanwezig( ik denk dat wij daar een abonnement op hebben). Het vertrek was gene zever, onmiddellijk uit een stadje met verschillende straten, nu het is ons toch gelukt.  Het parcours was werkelijk prachtig, je moet maar eens naar de foto’s  kijken. We hadden nog het geluk aan onze zijde, we hadden namelijk een echte oorlogsfotograaf mee. Als groep lagen we zeer goed in de markt, we werden door heel wat deelnemers als voorbeeld genomen.
   12h30 : Toen we aankwamen op ons punt werden we door de organisatie verrast op een warme tomatensoep met balletjes, gewoon heerlijk. Ook de hondjes werden niet vergeten, er was eten en water voor onze viervoeters, gewoon geweldig.
   13h15 : We vertrekken opnieuw om de volgende punten aan te doen, ondertussen halen we wat groepen in. De mooie natuur houd iedereen in de ban tot er iemand (ikke) zegt: gasten, de camping ligt op 500 meter, maar we moeten een afdaling van meer dan 100 meter maken en er is geen enkele weg naar daar. Nadien moeten we de OURTHE doorschrijden. Oh ja, ben vergeten te zeggen dat we er ook konden geraken door een omweg van bijna 3,5 Km te maken en dat ik dit zou doen.
   14h45 : We startten de afdaling en iedereen ging onmiddellijk mee. Na 15 minuten stonden we aan de boord van de OURTHE, snel de schoenen wisselen en hup, naar de overkant.
   15h20 : We zijn aangekomen en je had die gezichten  moeten zien, het geluk straalde er af. Daarvoor doe je zulke zaken hoor. Zelfs onze hondjes waren door het dolle heen bij die oversteek (toch bijna allemaal) We hadden zelfs twee zusjes van HASSELT mee.
   16h30 : Ons gaan aanmelden en snel een verfrissing nuttigen, daarna een douche en een wandeling met de hondjes om ze nadien in de auto te laten genieten van een welverdiende rust.
   19h30 : BBQ, gasten niet te geloven, we hebben onze naam van “ oude belgen” alle eer aangedaan. Gevreten hebben we daar. Ondertussen werd alles goed doorgespoeld met de juiste vochten (lees Leffe – Pils – Witte en Rode wijn – ja zelfs water kwam er aan te pas)
   23h45 : Sluiten van de kantine tent, ja ook dat hebben we gedaan. Daarna nog een wandeling met de honden en dan de tent in. Een fantastische nacht, geen gezaag, en slapen, ongelofelijk, als een roos.

               Zondag 28 augustus

   07h00 : Wekken der troepen, iedereen was al uit de veren. Wij moesten maar vertrekken om 09h00. Na alweer een stevig ontbijt( eieren met spek) waren we er klaar voor. Onze twee zusje van HASSELT hadden de zaterdag nog gevraagd al ze met ons mee mochten. Elke en Dorine, zo heten ze, waren meer dan welkom en ze mochten met ons vertrekken, en ja onmiddellijk door de OURTHE.
   10h00 : Een stevige helling maakte het ons niet gemakkelijk maar ook deze hindernis had voor ons geen problemen. De mooie natuur heeft heel wat mensen van onze  groep echt doen genieten.
   12h30 : We kwamen aan op de bevoorrading. Er zaten al vele groepen te eten. Na ons aangemeld te hebben begonnen ook wij aan het eetproces. Groot was mijn verbazing, maar ook die van de andere trekkers, als ons Hilde opeens een fles rode wijn uit haar rugzak toverde. We hebben gegeten als echte Fransen: du pain et du vin.
   13h30 : Vertrek naar de volgende punten, we kwamen aan het punt waar we moesten prikken midden in de OURTHE. We moesten effen wachten op een ploeg die nog voor ons was. Toen zagen we iemand van die groep omvallen en volledig onder water verdwijnen om nadien proestend boven te komen. Dat mocht niet gebeuren met iemand van ons. Na de oversteek gedaan te hebben zonder problemen moesten we ons klaar maken voor de rest van de wandeling. Het volgende punt lag op een top van een helling, we moesten 170 meter stijgen op een zeer korte afstand, ook hier is iedereen op eigen tempo in geslaagd en boven werd er op iedereen gewacht om de tocht verder te zetten.
   14h30 : We pikten de laatste kilometers van onze trekking mee toen we aankwamen in LA – ROCHE; een prachtig stadje waar er heel wat toeristen rondliepen.
   16h00 : Aankomst op de camping, aanmelden en onmiddellijk een grote Leffe, Pint of Soft drink bestellen. De hondjes lagen uitgeteld na te genieten of was het eerder uitrusten.
   16h30 : De tentjes afbreken en alle spullen in de auto’s steken, sommigen onder ons hadden nog de kans gezien om te douchen.
   17h00 : De prijsuitreiking, Jan vertelde iedereen nog eens dat dit de vijfde editie was en dat er slechts 3 mensen waren die ze allemaal meegedaan hadden. Dan ging hij over tot het overhandigen van de prijzen. Telkens als er iemand van onze groep vermeld werd barste een luid applaus op. Na nog iets gedronken te hebben en uitvoerig afscheid genomen te hebben maakten we de belofte dat we volgend jaar terug van de partij zullen zijn. Nu gingen de niet zou fris riekende teamgenoten zich wassen terwijl Kurt en Christoph een plaatsje in een restaurant ging reserveren.
   18h00 : Er werd ons een lekkere maaltijd voorgeschoteld en terwijl we dit rustig aan het verorberen waren werd nog nagepraat over de trekking.Er werd afgerekend met de waardin.
   19h00 : De terugtocht begon, we hadden afgesproken om in colonne te rijden en te stoppen op de parking van Groot Bijhaarden, indien er iemand een probleem had moest hij/zij de 4 pinkers aansteken en dan zouden we stoppen op de eerste parking. Dit hebben we niet moeten doen. Op de parking hebben we dan afscheid van elkaar genomen.
   22h00 : Aankomst thuis, ontladen van het materiaal en nog wat praten met Anneke.
   00h30 : Eindelijk in bed na een prachtig avontuur.

Ik zou jullie allemaal willen bedanken voor het mooie weekend, de teamspirit en het doorzettingsvermogen. Ik was heel blij om deel te mogen uitmaken van dit team. Op naar volgend jaar na eerst onze editie tot een goed einde te brengen.

      Christoph met Boris
      Katrien met Laika
      Patricia met Bonzo
      Kurt
      Hilde met Rocky

Nog veel groetjes,  Dany en Larco

Katrien:
Zoals je in Dany’s verlag kan lezen, begon het enkele maanden geleden. Op een training agility kwam het weekend dogtrekking ter sprake. Door het enthousiasme van enkelen die dit weekend reeds meemaakten, werd ook mijn interesse gewekt. Na nog wat twijfelen, nog meer info zoeken,… heb ik me ook ingeschreven, want  zeg nu zelf een weekendje Ardennen met de hondjes, hoe kan je weigeren? En ja het zou zwaar zijn en  ja we zullen nog veel moeten trainen, maar daartegenover staat dat het een prachtig weekend zou worden.
Het werd dus trainen en uitkijken naar eind augustus. Tot het eindelijk zover was.
Bagage inladen, hondjes mee, bergschoenen niet vergeten!!!!!!!! En op weg.
Als we op de camping aankwamen, werden we door de voorhoede verwelkomd. De tentjes stonden al opgesteld, nog eventjes inrichten en dan afspraak in de kantine tent. Daar kregen we een korte herhaling kaartlezen en gebruik van kompas gevolgd door een lekkere spaghetti. Later nog een korte briefing, coördinaten uitzetten op de kaart en al een eerste route zoeken. Daarna nog een drankje en dan naar bed.
’s Morgens vroeg uit de veren want we waren bij de eersten om te vertrekken. Na een lekker ontbijt nog eventjes de rugzak checken en weg waren we.  Dany nam het kaartlezen op zich bijgestaan door één van ons want we kregen twee kaarten en twee weten meer dan één dus….
De ‘wandeling’ zelf valt moeilijk te beschrijven. We stippelden onze weg zodanig uit om zo veel mogelijk de bospaden te kunnen  volgen. Er waren een aantal hellingen bij die letterlijk adembenemend waren, maar iedereen van onze groep stond elkaar bij zodat we allemaal op ons eigen tempo boven/ beneden kwamen.
Als we bijna op onze bestemming waren, kwam Dany met de mededeling: “Jongens, ik ga hier een azimutje schieten!”  Met andere woorden: we verlaten de weg en gaan gewoon op kompas lopen. Eerst een helling afschuiven, dan over een aantal omgevallen bomen, door de bramen, netels en om af te sluiten door de Ourthe om dan op de camping uit te komen. De eerste tocht zat er op, iedereen was moe maar erg tevreden.
Na een verfrissende douche en de hondjes verzorgd te hebben, volgde een erg uitgebreide BBQ. Verschillende stukken vlees, verse groentjes, pasta’s, brood, verschillende sausen en om af te sluiten chocoladepudding of rijstpap.
We hebben echt GESMULD.
Na nog wat socializing met andere deelnemers werd het dringend bedtijd, want er stond ons nog een tochtje te wachten.
De volgende dag weer vroeg op en een stevig ontbijt binnenspelen. Coördinaten uitzetten, route bepalen en vertrekken door de Ourthe. Eventjes zoeken naar het juiste bospad en dan waren we weer vertrokken voor een dagje wandelen in de prachtige Ardennen. Ook vandaag kregen we een aantal hellingen te verwerken om U tegen te zeggen, maar onder het motto “samen uit, samen thuis” werd iedereen naar boven geholpen dmv wandelstokken, supporteren,…
Tijdens de lunch had Hilde nog een verrassing voor ons voorzien: een lekker glaasje rode wijn dat perfect bij ons belegd broodje paste. We hebben er van genoten.
Na nog wat velden oversteken, modderplassen doorploeteren, hier en daar een fotootje nemen, kwamen we moe maar voldaan terug op de camping. Nog eventjes de ergste dorst wegspoelen en dan tentjes opkramen.
Om 17 uur was er nog een prijsuitreiking met mooie cadeautjes (diploma, fluovestje,…) voor iedereen en nog een lekkere pannenkoek.
Na dit alles besloten we de innerlijke mens nog wat te versterken en nog eventjes na te kaarten over de voorbije dagen vooraleer we terug huiswaarts keerden.
Het was kort samengevat een prachtig weekend, met een zalig team en wat mij betreft, zijn we er volgend jaar weer bij.

Katrien en Laika

       Fotos    1  2  3 

   23-24-25 september 2011    Dogtrekking Sint Lutgart

Katrien:
Vrijdagmiddag 23 september, tijd om mijn bagage te maken. Heb ik alles mee? Rugzak, tent, slaapzak, kompas, eten voor de hond, toch nog maar een extra trui, ...
En dan wordt het stilletjes aan tijd om te vertrekken naar de hondenclub want het is zover: ‘dogtrekking!’
In het clubhuis aangekomen is het nog even wachten tot alle deelnemers paraat zijn en dan de bus op en wegwezen naar…..... ’t Ja naar waar? Nederland, zoveel wisten we al, maar Nederland is nogal groot.  Na gezellig wat keuvelen op de bus kwamen we aan op onze bestemming: Sluis. Daar werden we in groepjes verdeeld, nog een korte briefing, kaarten verdelen, fluojasjes aan en weg zijn we voor de avondwandeling.
Deze wandeling werd een leuke opwarming voor de rest van het weekend. We stapten langs enkele Nederlandse dorpjes, over stadswallen, tussen de velden,… Onderweg kwamen we ook nog een bevoorradingspost tegen waar we nog een surprise hadden voor een jarige onder ons, en om af te sluiten nog eventjes dwars door een maïsveld om aan te komen bij een bevriende hondenclub die hun lokaal en terrein voor ons openstelden (waarvoor dank). Daar werden we verwelkomd met lekkere soep en een hotdog.  Nog eventjes nakaarten, tentjes in het donker opzetten en dan genieten van een welverdiende maar korte nachtrust.
Zaterdagmorgen was er wekdienst om 07.00u gevolgd door een lekker ontbijt, klaarmaken van de lunchpakketten, tentjes opkramen en klaar voor vertrek. Er ging een belofte van een prachtige dag in de lucht, zowel wat sfeer als wat het weer betrof. De nieuwkomers werden bij de groepjes verdeeld, weer een korte briefing en … daar gaan we.
We waren nog maar goed vertrokken of we staken al weer een veld over. Wat moet je anders doen als de weg ophoudt. Aan de sporen te zien, hadden onze voorgangers ook deze weg gekozen, dus zouden we nog wel op koers liggen.
Naar mate we vorderden, merkten we dat het steeds warmer werd en dat we voldoende moesten stoppen om de hondjes te laten drinken. Gelukkig waren er ook een aantal stopplaatsen voorzien waar we ons (en de honden) konden bevoorraden maar voor wat hoort wat en dus moesten we ook een aantal vragen beantwoorden: wat is de gemiddelde temperatuur van een hond, wat doe je bij een hitteslag van de hond, wat doe je als Dalila tegen de bunker rijdt en buitenwesten is?...
In de namiddag hebben we een hulplijn moeten bellen, want één van ons kon niet meer verder. Jammer, maar soms is stoppen noodzakelijk om er niet volledig onder door te gaan. Daarbovenop kwam dat we een coördinaat verkeerd uitgezet hadden en dus een omweg moesten maken.
Als we bij het clubhuis aankwamen, waren we aangenaam verrast want  er was voor gezorgd dat de tentjes al opstonden.
Na deze tocht kregen we van de andere groepjes allerlei verhalen te horen, de één al wilder dan de ander. Zo was er een verslag van de groep van Dany en Patricia die door de velden liepen, nog een stukje gezwommen hebben, een wilde boerendochter tegenkwamen enzovoort, je moet het hun maar eens vragen!
’s Avonds kregen we een heerlijke bbq met tal van verse groentjes, sausjes, verschillende soorten vlees. Kort samengevat alles erop en eraan. En daarna ons nest in. Voor diegene die dit nog nooit gedaan hebben wil ik nog eventjes vermelden dat samen met je hond in een tent overnachten een echte ervaring is en wonderen doet voor de band tussen baasje en hond!
Zondagochtend kregen we weer een lekker ontbijt voorgeschoteld.  Na de persoonlijke hygiëne en het verzorgen van de hondjes, werden de groepjes opnieuw verdeeld en konden we vertrekken voor het laatste gedeelte van de dogtrekking. Dit werd een mooie wandeling in Rijkeveldebos met onderweg nog enkele quizvragen: de agressiefste rassen, verschillende rassen herkennen, vlooien herkennen (of zoiets)
Na de wandeling nog een prijsuitreiking waar we allen een diploma en mooie fleece kregen. Nog wat nabespreken in het clubhuis, en dan huiswaarts en nagenieten van een heerlijk weekend en op naar het volgende….?
Ik wil hierbij nog eens iedereen bedanken voor zijn of haar inzet voor het weekend, zowel diegene die voor de voorbereiding zorgden, het eten, het bemannen van de postjes, zorgen voor materiaal, slaapplaatsen, en noem maar op, alsook alle deelnemers voor de leuke sfeer en het aangename gezelschap.

                              Katrien en Laïka

Dany:
In de voorbereiding was er afgesproken om het eens anders te doen. Niet meer vertrekken vanuit de club(toch niet te voet) maar van een andere locatie. Een ander gegeven was dat de vrijdag maximum 15 km mocht zijn, de zaterdag rond de 20 km en de zondag 10 km. Met die gegevens zijn we gestart. Nu nog kiezen naar welke windstreek we zouden gaan, het oosten en zuiden hadden we al gehad maar waarom een keer niet vertrekken vanuit het noorden.
Met die informatie en met een team medewerkers zijn we er dan tegenaan gegaan.
Zie hieronder dan het resultaat van die drie dagen.

   Vrijdag 23 september

Verzamelen geblazen aan de club. De deelnemers stromen één per één toe. Ook enkele familieleden komen nog een laatste groet brengen en ons uitwuiven als we met de bus van De Lijn naar de geheime startplaats vertrekken. Op de bus zag je onmiddellijk dat de hondjes naar een goede club gaan (geen enkel incident op de bus en alle hondjes rustig). Aangekomen in SLUIS mochten we van de bus. In een weide kregen we de veiligheidsbriefing van Marnix. Daar werd nogmaals gezegd dat iedereen de veiligheidsregels moest respecteren en dat het mogelijk was dat je langs een bevoorradingspunt zou komen. Het startsein werd gegeven en de 1ste groep mocht vertrekken. Met een tussenpaus van 10‘ werden de ploegen gelost (in totaal 5 ploegen). Het werd al snel donker en het begon te verkoelen. Wij met onze ploeg hebben verschillende ploegen tegengekomen. Op het laatste punt zagen we dat er nog één groep niet was langs geweest. Contact opgenomen en gezegd dat ze onmiddellijk naar het eindpunt moesten gaan. Na een kortere weg door/langs de maïsvelden kwamen we aan op de eindbestemming, de terreinen van de hondenclub “BOELDOGS”. De tenten werden rechtgezet en iedereen haastte zich naar binnen om zich tegoed te doen aan de hotdogs en de heerlijke soep. Na effen in het donker gezeten te hebben(we hadden een elektriciteitspanne) werd het tijd om te gaan slapen. Bij mij was het ondertussen 01h30 geworden. ’s Nachts hoorde ik verschillende malen de auto’s voorbij razen op de expresweg, het was net of ze mijn tent zouden binnen rijden.

   Zaterdag 24 september

Opstaan en eerst een wandeling met Larco doen, daarna eten en drinken geven aan mijne maat. Als dit alles in orde was naar de kantine van de “BOELDOGS” waar we door het catering team werden getrakteerd op een lekker ontbijt en waar we ons lunchpakket moesten klaarmaken. Ondertussen kwam Herman toe om de tenten op te laden, groot was mijn verbazing toen mijn vroegere wandelpartner daar ook was. Er werd terug een briefing gegeven en weg waren we. Er waren wel 2 nieuwe zaken die moesten gebeuren; namelijk EHBO voor hondjes en EHBO voor mensen. Dit werd respectievelijk afgenomen door Isabel en Dalila. Er werd zeer goed kaartgelezen. Kortere wegen, langs beken en maïsvelden lopen, ja zelfs in grachten vallen en prikkeldraad vastnemen waarop elektriciteit zit, dit zijn maar enkele van de zaken die je kan/mag doen op een dogtrekking.
Bij Isabel werd onze kennis op de proef gesteld ivm EHBO voor hondjes. Geen zever, ik wist er niet teveel van hoor. Gelukkig was er daar ook een bevoorradingspunt. Na verder gewandeld te hebben zagen we daar een wagen staan met de deuren open. Er kwam iemand aangelopen die om hulp riep. Hij vertelde ons dat er daar iemand in de auto bewusteloos was en als wij wilden helpen. Natuurlijk wilden wij dat, maar Tom wou zelf al onmiddellijk mond op mond doen met de patiënte (Dalila). Pech voor ons natuurlijk. Ook daar was een bevoorradingspunt. Toen we daar vertrokken nog steeds als laatste ploeg zagen we dat het goed was. De hondjes bleven perfect in de pas. Na het APERTJE kwamen we de ploeg van Christoph tegen. Die had al een van de hindernissen van de survivalrun gedaan en wou dat ik dit ook eens deed. Dit zijn zaken die je tegen mij maar éénmaal moet zeggen. Toen hen ik wel gemerkt dat ik geen 20 jaar meer ben maar het is toch gelukt.
Aangekomen op de club was iedereen al op ons aan het wachten, groot was sommigen hun verbazing als Patricia mijn rugzak aan het dragen was. Neen Dany zat er niet door maar ze wou dit proberen. Nog snel alles in de tent in orde zetten en snel enkele biertjes naar binnen gieten. 
Dan verdween iedereen naar huis om een douche te nemen. Iedereen was op tijd terug voor de BBQ. Dit was alweer een voltreffer( sommigen doen het daar alleen maar voor). Om 22h30 merkte ik dat de laatste dogtrekker in de kantine Dany was. Om 2345 Hr heb ik dan ook toegegeven aan de slaap.

   Zondag 25 september

Opstaan en eerst de cateringploeg binnen gelaten in de kantine. Daarna onmiddellijk naar huis om Larco te gaan halen. Hij was aan het manken en kon de zondag niet meer meedoen.
Na alweer een stevig ontbijt kregen we een briefing van Marnix. Het was een klein parcours maar op enkele punten zouden vragen gesteld worden. Indien je niet de helft van de punten haalde moest je je trouwe viervoeter afgeven (grapje). Op het eerste punt stond Pascal (bijnaam Zorro) en die gaf geen punten cadeau. Bij de volgende stop botsten we op Christoph, en zoals je weet heeft hij een voorliefde voor …… terriers      (nvdr: klopt niet helemaal: zoek eens bij de fotos).
Dan naar het laatste punt waar Marie-Jeanne ons trakteerde op een reeks theoretische vragen. Niet gemakkelijk hoor.
Terug in de kantine zag ik dat de deelnemers moe maar voldaan waren. Bij aankomst kregen de deelnemers en medewerkers nog een warme hotdog en nu was het afwachten tot de prijsuitreiking. Dat het geduld op de proef gesteld werd kwam door een kleine organisatorisch probleempje die snel opgelost werd.

De prijsuitreiking werd gedaan door Leon en Kurt. Ze bedankten iedereen, zowel de deelnemers als de medewerkers en Marleen van de “BOELDOGS” werd ook nog eens in de bloemetjes gezet. Iedereen kreeg een fleece, een zak eten voor zijn hond en een mooie oorkonde (gemaakt door onze huisfotograaf Jan).

   Ik zou toch nog volgende mensen willen bedanken:

  • Cateringteam: Annick – Valerie – Chantal en Jeffrey
  • Logistiek en Kantine: Jules – JP – Carine – Luc – Pascal - Herman
  • De medewerkers: - Isabel – Dalila – Alain – Pascal – Christoph  - Marie-Jeanne
  • De huisfotograaf: Jan
  • De verantwoordelijk voor het kaartlezen: Marnix
  • De organisatie: Kurt en Leon
  • Het bestuur voor zijn welwillende medewerking.
  • “BOELDOGS” voor het terbeschikkingstelling van hun infrastructuur

Aan de organisatoren bedankt voor jullie inzet gedurende die drie dagen maar ook
voor al het werk achter de schermen die de deelnemers niet zien.
Een echt gemeende bedankt Leon en Kurt.

              Groetjes Dany en Larco

                   Fotos   1  2a  2b  2c 

   15 oktober 2011    Kwis

   Op 15 oktober was het weer eens tijd voor de jaarlijkse kwis. De weken voordien hadden de meesten al een groepje samengesteld en misschien al een beetje gestudeerd (?),
want de onderwerpen waren niet van de poes:
‘ hoe apen de wereld zien; zing eens een liedje; strips strippen; vogels of vogelen;… ’
   Na een korte voorstelling van de kwisregels en de jury (Joeri en Peter), waren we er klaar voor. Toch nog even vermelden dat bij geval van twijfel, de jury (lees Joeri ) beslist en dat de jury ALTIJD gelijk heeft. Ook als de jury geen gelijk heeft, geld de vorige regel!!!
   En dan begonnen we eraan. De toon werd onmiddellijk gezet met enkele Vlaamse meezingers. Vervolgens werd ons de nieuwe wereldwonderen gevraagd, tussendoor nog eventjes een aantal striphelden herkennen en met de juiste tekenaars linken, 30 personen herkennen en uiteraard nog een heleboel andere vragen. We hadden reeds een goed gevoel bij de meeste van onze antwoorden, maar dit werd pas bevestigd na ronde 6: tussenstand! Blijkbaar stond onze groep op een gedeelde derde plaats samen met twee andere groepen.
Helemaal niet slecht, zou ik zo zeggen.
   Ondertussen kregen we behalve vragen ook nog een aantal lekkere hapjes voorgeschoteld. De koks van dienst hadden er werk van gemaakt: rauwe groentjes met dipsausjes, een bordje met salami en kaas, lekkere paté, een hapje met zalm,…
   Na nog een aantal vragenrondes kwam dan de eindstand. Met de Olympische gedachte in het achterhoofd: “deelnemen is belangrijker dan winnen” en “’t is maar voor de fun” hoopten we toch stiekem op een podium plaats. Groot was onze verwondering als de groepen één voor één afgeroepen werden en een cadeautje in ontvangst mochten nemen, maar onze groep werd niet genoemd:
podium in zicht dus. Nog drie groepen te gaan en dan, jawel GEWONNEN!!! Ook voor ons een cadeautje die we dan ter plaatse genuttigd hebben (of toch een deel ervan)
Volgend jaar weer???
   Oh ja, wie “we” zijn, kan je zien op de foto’s.

            Katrien

Hondenclub Sint Lutgart

Hondenclub Sint Lutgart

 Fotos 

 Uitslagen 

    Woensdag 28 december 2011      Zaklampentocht

Met zo'n 75 leden op pad: richting warme soep en hot-dog. Deze keer in de Jakobinessenstraat centrum Brugge. Daar was ondertussen de familie De Groote druk in de weer met het opstellen van onze privé kerstmarkt en het warm houden van soep en worstjes. Gelukkig kwamen daar geen toeristen voorbij, anders was hun kraam uitverkocht. (Wat kan je in 't centrum op de kerstmarkt nog kopen voor 1 € per persoon?) Alle potten waren vlug leeg en dus ging het weer richting hondenclub (-bar). Op de laatste foto kan je het afgelegd parcours zien. (En op de voorlaatste de "plakkers")

Hondenclub Sint Lutgart

 Fotos en Film 
   
 Terug naar boven